[b]Title : + Why + 6
By : Polaris`momo , Zinister , MijjiezZ , [M]il2aio
Song : Y(Why) - Jang Ri In
Rating : NC-17
Paring : Siwon+Changmin,etc.
Photo : [M]il2aio[/b]
"นิ อินซาเธอยังไม่เลิกอ่านการ์ตูนพวกนี้อีกหรอ" ชางมินพูดขึ้นขณะที่เพื่อนสาวกำลังเปิดกระเป๋าหยิบหนังสือการ์ตูนที่เด็กดีไม่ควรอ่าน( Y )
"โธ่ ชางมินนายไม่เข้าใจหรอก สนุกจะตายไป" อินซาส่งสายตากรุ่มกริมให้เพื่อนชายของเธอ
"พอเลยๆ อย่ามาหื่นใส่นะโว้ย" ชางมินเริ่มผลักเพื่อนรักออกจากลิฟท์เข้าห้องตัวเองไป
อินซาเดินเข้าห้องไปนั่งที่เตียงก่อนจะเทการ์ตูนในกระเป๋า 10กว่าเล่มออกจากกระเป๋าไม่ต้องบอกก็คงรู้ว่าการ์ตูนอาร๊าย
"ใครบอกว่าจะมาติวกันเนี่ย" ชางมินเกาหัวอย่างไม่เข้าใจเพื่อนตัวเอง
"เอาน่าชางมินฉันพิ่งซื้อมาอ่ะ ขออ่านหน่อยเถอะ" ว่าแล้วอินซาก็ก้มลงอ่านหนังสือการ์ตูนของตัวเองต่อไป
"เฮ้ย ลืมเลยว่าต้องไปหาคุณลีทึก แกอ่านไปก่อนนะ" อินซาพยักหน้ารับ ชางมินรีบออกจากห้องไป
ชางมินกดลิฟท์ลงไปชั้นล๊อบบี้เพื่อลงไปคุยงานกับลี ทึก แต่ระหว่างทางเดินกลับมีมือใหญ่กระชากร่างบางไป
"อ๊ะ!"เด็กหนุ่มอุทานอย่างตกใจเมื่อแผ่นหลังกระแทกเข้ากับแผงอกแกร่ง ชางมินมองค้อนไปยังเจ้าของมืออุ่นที่บีบแขนเขาไว้แน่น
"นี่คุณ ปล่อยผ...อุ๊บ" ริมฝีปากบางถูกปิดด้วยมืออีกข้างที่ยังว่างอยู่ ร่างบางพยามดิ้นให้หลุดออกจากวงแขนของคนตรงหน้า สายตาไม่ไว้วางใจถูกส่งไปให้อีกคนที่ตัวใหญ่กว่า
ซีวอนมองร่างในอ้อมกอดพลางยิ้มบางๆ สูงกว่าก็จริงแต่ตัวบางออกขนาดนั้น ดิ้นหลุดก็แปลกล่ะ
"อยู่เฉยๆ แล้วฉันจะไม่ทำอะไรนาย"ริมฝีปากหยักกระซิบข้างใบหู ชางมินพยักหน้ารัวก่อนถอนใจอย่างโล่งอกเมื่อมืออุ่นผละออกจากปากของขา ชายหนุ่มมองสีหน้าร่างบางแล้วก็อดขำไม่ได้ แก้มเนียนพองลมออกอย่างน่ารัก รวมถึงสายตาที่จ้องมองเขาเหมือนระแวดระวัง มันน่าจับกดซักรอบสองรอบ - -*
"คุณมีอะไรกับผม" ชางมินพยายามเบียดตัวออกจากอ้อมกอดของร่างใหญ่
"แล้วนายคิดว่า คนที่มาโฮสคลับจะมีธุระแบบไหนกันล่ะ?"ถามกลับเสียงยียวนพลางโอบร่างในอ้อมกอดให้เข้ามาชิดมากยิ่งขึ้นชางมินได้ยินก็ถึงกับอึ้ง
"นี้คุณผมไม่ได้ ขายตัวนะ ปล่อยผม" ร่างบางยังพยายามขื่นตัวออกในใจก็เต้นระรัว กลิ่นกายคนที่กอด ช่างมีเสน่ห์ทำเอาชางมินเคลิ้ม
แต่แล้วเด็กหนุ่มก็ต้องเบิกตากว้าง เมื่อริมฝีปากอุ่นประทับลงมาไม่ฉาบฉวยแต่ก็ไม่ถึงกับอ่อนโยน ร่างสูงไล้ลิ้นเลียริมฝีปากบางที่เม้มแน่นอย่างหยอกเย้าก่อนผละออกมา
"นายผิดสัญญาเองนะ ฉันบอกแล้วว่าถ้าอยู่เฉยๆฉันจะไม่ทำอะไร" ปลายนิ้วเรียวไล่ตามแนวเอวคอดลงไปช้าๆ
"อีกอย่างถึงปฏิเสธไปก็เท่านั้น ยังไงนายก็หนีฉันไม่พ้นอยู่ดี"
"อือ...คุณ...ปล่อย" ชางมินยังพยายามเบียดตัวออกอีกครั้ง -ทำไมผมถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วยเนี่ย-
"อยู่เฉยๆเถอะน่า"ซีวอนเอ่ยอย่างขัดใจเมื่อร่างในอ้อมกอดดิ้นไม่ยอมหยุด มือแกร่งคว้าเอวบางขึ้นพาดหลัง ก่อนก้าวเดินขึ้นไปยังห้องที่จองไว้แต่แรก ไม่สนใจเสียงโวยวายของเด็กหนุ่มแม้แต่นิดเดียว
ชางมินถูกร่างโปร่งโยนลงเตียง จากนั้นก็พยายามวิ่งออกจากห้องแต่ก็ผลักลงเตียงอีกรอบก่อนจะโดนอีกคนคร่อมไว้กับเตียง
"ฉันบอกให้อยู่เฉยๆ!"ซีวอนตะคอกจนร่างบางสะดุ้ง น้ำตารื้นขึ้นในดวงตาคู่สวย ร่างสูงทำเป็นไม่สนใจมือแกร่งรวบข้อมือบางขึ้นเหนือหัว
"อย่าให้ฉันต้องใช้กำลัง ชิมชางมิน"
"อืก...อย่าทำอะไรผมเลยนะครับ ผมไม่ได้ขายตัวนะ" น้ำตาใสไหลรินเป็นทางไม่อาจขัดขื่นคนตรงหน้าได้
"ไม่ได้ขายตัว แล้วมาเดินเล่นหรอไง บอกฉันซิ ชิมชางมิน" ซีวอนใช้ปลายลิ้นอุ่นเลียกกหูเบาๆ
"ฉันไม่สนหรอกว่านายจะเป็นน้องใคร นายมีหน้าที่แค่ทำให้ลูกค้าพอใจไม่ใช่เหรอ หึ..." หัวเราะในลำคอ ก่อนจะส่งมือเข้าไปลูบไล้เนื้ออ่อนภายใต้กางเกงของเด็กหนุ่ม
"เขาเป็นเจ้าของที่นี่!... พี่ชายของผมเป็นเจ้าของที่นี่!!" กรีดร้องเมื่อมืออุ่นล่วงล้ำเข้ากอบกุมส่วนอ่อนไหวของตัวเองและบีบเคล้นมันแรง ๆ ชางมินดิ้นรนอย่างสุดความสามารถอีกครั้ง แต่ก็ได้ผลเช่นเดิมกับตอนแรก คือ... หนีไม่พ้นร่างสูงนี่เลย
"นายอย่ามาโม้หน่อยเลย หน้าตาอย่างนายเหมาะจะเป็นโฮสมากกว่า หึ" ร่างสูงเร่งจังหวะเร็วขึ้น ชางมินกัดปากตัวเองเน้น เราจะมีอารมณ์กับหมอนี่ไม่ได้
"ไม่ได้โม้นะ ฮื้อ~ ปล่อยผมสิ! อะ..อื้อ..." ห้ามเสียงสั่น
"ทำไมล่ะ นายเองก็รู้สึกแล้วไม่ใช่หรอ" ย้อนถามพลางยิ้มกริ่ม
"คุณ...เอาอะไรมาพูด ใครรู้สึกกัน!!" ตวาดเสียงเขียวทั้งที่หน้าแดงจัดด้วยเลือดที่สูบฉีดพล่านทั่วร่างกาย
"ก็ตรงนี้ของนายไง..แข็งเชียวนะ" ไม่พูดเปล่าแต่ยังออกแรงเน้นหนักตรงส่วนที่หมายถึงเสียด้วย
"แล้วข้างใน..ก็ร้อนออกขนาดนี้"แล้วนิ้วแรกก็รุกล้ำเข้ามาพร้อมกับที่ประโยคนี้ถูกพูด
"อือ...อย่านะ เอาออกไป ผมทำอะไรให้คุณ"หยาดน้ำตาใสไหลลงมา ลองขอร้องดูเผื่อคนตรงหน้าจะเมตตา
"ผมขอร้อง...อย่าทำเลยนะครับ" ร่างสูงไม่สนใจกลับกดนิ้วให้ลึกเข้าไปอีก
"อยู่นิ่ง ๆ แล้วสนองสิ่งที่ฉันให้ก็พอ!"สั่งเสียงทุ้ม พร้อมกับเขยื้อนนิ้วที่ค้างคาให้หมุนวนลึกเข้าไปภายใน
"อ๊า!!" อกบางสะท้านเฮือกเมื่อนิ้วยาวสอดใส่เข้าไปจนหมด
"อือ...อย่านะเลย...ผมขอร้องล่ะครับ...อื ม" ร่างบางสั่นสะท้าน ก่อนจะปล่อยความต้องการออกมาเละมือซีวอน
"นายนี่พูดมากน่ารำคาญจริง!"ตวาดลั่นแล้วกดร่างบางให้คว่ำหน้า เสื้อผ้าที่กีดขวางถูกกระชากพ้นร่างกาย ปลดปล่อยให้ผิวนวลเผยยั่วตา
"อ๊ะ!!"อุทานลั่นเมื่อนิ้วถูกถอดถอนออกไป แต่แทนที่ด้วยสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่ใหญ่กว่านั้น
"อ๊าาาาาาาาา" ชางมินครางลั่นเมื่อแก่นกายซีวอนใส่เข้ามา ช่องทางเล็กฉีดขาด เลือดที่ตอนนี้ทำหน้าเป็นตัวล้อลื่น เจ็บ...เจ็บจนเจียนตาย
"อือ...เอาออกไป...ผมเจ็บ" น้ำตาไหลออกมาจากตาคู่สวยไม่หยุด เรี่ยวแรงหดหายไปหมด เหลือเพียงความสมเพชกับบทรักที่เจ็บจนแทบจะซ้ำ
"หุบปาก!!"พูดเปล่า แต่มือหนายังเอื้อมมาอุดปากบางที่ตอนนี้กำลังกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง
ซีวอนพอใจกับแรงกระตุกทีตอดรัดรอบแก่นกายของตัวเอง จนอดไม่ได้ที่จะกระแทกเข้าออกรุนแรง
"ฮื อ..อือ"ชางมินสะอื้นหนัก เรี่ยวแรงแทบไม่มีเหลือปล่อยให้เป็นไปตามร่างโปร่งที่กระแทกอย่างหรรษา แต่คนข้างล่างเจ็บแทบขาดใจ ทำไมความรู้สึกถึงแตกต่างกันถึงเพียงนี้
"อือ.. นายนี่มัน..สุดยอด ชางมิ น..." ซีวอนครางในลำคอด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะกลั้นใจกระแทกตัวเข้าจนสุดทางเป็นครั้งสุดท้าย และปลดปล่อยทุกสิ่งทุกอย่างภายในช่องทางอบอุ่น
จบซะทีความทรมาน จบแล้วชางมิน ซีวอนวางเงินไว้ที่หัวเตียงข้างๆ ก่อนจะใส่เสื้อผ้าแล้วออกจากห้องไป โดยที่ไม่กลับมามองคนที่ตนพิ่งทำร้ายอย่างแสนสาหัสชางมินทรุดลงกับพื้นห้อง น้ำตาไหลจนสุดจะห้าม ก่อนจะหยิบเสื้อผ้ามาใส่อย่างเหนื่อยอ่อน กว่าจะลุกขึ้นเดินได้ขาเรียวสั่นสะท้านก่อนจะใช้พนังเป็นที่ค้ำเดินขึ้นลิฟท์ไปหาเพื่อนสาวที่รออยู่ห้อง
"ก๊อกก๊อก!!" ประตูหน้าห้องถูกเคาะแผ่วเบา แต่มันก็ดังพอที่จะทำลายสมาธิของหญิงสาวที่กำลังสนุกกับหนังสือในมือ
"ชางมินหรอ? ขัดจังหวะจริง ๆ เลยไอ้นี่ กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มพอดีเลย" ประโยคหลังบ่นจิ๊จ๊ะในลำคอด้วยความขัดใจ
"ไปนานนักนะแก ฉันอ่านหนังสือจบไปหลายเล่มแล้วเนี่ย!" ตะโกนว่าเสียงดังก่อนที่ตัวเองจะมาถึงหน้าประตูเสียอีก แต่เมื่ออินซาเปิดประตูออกมา ก็พบกับสภาพของเพื่อนชายที่ยืนหอบพิงขอบประตูอยู่...
"เฮ้ย!!" อุทานดังลั่น ก่อนจะปราดเข้าไปประคองชางมินที่ตอนนี้แค่จะยืนยังยาก
"แกเป็นอะไรของแกอ่ะ" อินซารีบไปประคองเพื่อนร่างสูงของเธอ พอชางมินถึงเตียงก็ล้มลงไปนอนกับเตียง หลับตาให้ลืมเรื่องร้ายๆอินซาเห็นน้ำตาของเพื่อนก็รีบถามทันที
[b]...แต่กลับไร้ซึ่งคำตอบจากเพื่อนคนสำคัญ...[/b]
"แกอย่าเงียบยังงี้ดิ ใครมันทำอะไรแก แกเล่าให้ฉันฟังสิ!!" เซ้าซี้เขย่าแขนเพื่อนด้วยความลืมตัว
"เจ็บ..เจ็บ.." ครางโอดโอย ก็แรงอินซามันน้อยเสียเมื่อไหร่ล่ะ
"เอ้อ โทษที แล้วนี่แกจะบอกฉันได้หรือยังว่าไปทำอะไรมา" ปล่อยมือก่อนจะทรุดตัวลงนั่งตรงที่ว่างบนเตียง แล้วส่งสายตาคาดคั้นไปยังเพื่อนชาย แต่ถึงอย่างนั้น...ชางมินก็ยังรับรู้ได้ว่าเพื่อนสาวเป็นห่วงเขาจริงๆ
"ไว้จะเล่าให้ฟังนะ ขอนอนก่อนไม่ไหวแล้ว" ชางมินหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน อินซาเองก็ไม่คิดจะคาดคั้นต่อไป ก่อนหันไปสนใจการ์ตูนที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มต่อไป
หล่อโทรมา แม่โลมารับสายหน่อยเร็ว~"
ภายในรถไฟใต้ดินที่แออัน อยู่ ๆ ก็มีเสียงพิลึกดังขึ้นมา ทุกคนรีบมองหาต้นเสียง...
จุนซูรีบหยิบมือถือที่ตัวเองเก็บเอาไว้ในกระเป๋าเป็นพัลวัน นี่ยูชอนแอบมาเปลี่ยนเสียงเรียกเข้าของเขาอีกแล้วหรอเนี่ย!!
"ฮะ..ฮัลโหล" รับสายเสียงสั่น เพราะประหม่ากับสายตาของคนรอบข้างที่กำลังมองมาด้วยความขบขัน
"ฮัลโหลที่ รัก นี่เค้าเองน้า~" เสียงออดอ้อนดังมาตามสาย
"มีอะไรก็พูดมาเร็ว ๆ!"แต่ดันโดนโลมาตอกกลับเสียงเฉียบเสียนี่
"ก็แค่จะชวนไปรับหลานฉันที่โรงเรียน ทำไมต้องดุกันด้วย ฮึก..." แกล้งทำเสียงตัดพ้อได้น่าตบมากกว่าน่าปลอบ จุนซูถอนหายใจในความบ้าบอของคนรัก
...ตอนแรกที่เจอกันยูชอนก็ไม่ได้เป็นคนแบบนี้เสียหน่อย...
"หลาน?" ถามเสียงสูง นี้ยูชอนมีหลานด้วยงั้นเหรอ
"อื้ม แล้วนี่ที่รักอยู่ไหนละเนี่ย"
"ก็อยู่บนรถไฟใต้ดิน แล้วก็เลิกเรียกผมว่าที่รักได้แล้ว!" หางเสียงสะบัดขึ้นเล็กน้อยจนคนข้าง ๆ หันมามอง จุนซูรู้ตัวจึงลดเสียงลง
"งั้นรอที่สถานีYYYนะ เดี๋ยวไปรับ" พูดแค่นั้นก็ตัดสายไปเลย
จุนซูมองมือถือตัวเองอย่างละเหี่ยใจ คิดจะโทรก็โทร คิดจะวางก็วาง อารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ แฮะ
...นี่เราคิดผิดหรือเปล่าที่ไปคบกับหมอนี่...
[b]สถานนี YYY[/b]
จุนซูยืนรออยู่ประตูทางออก ไม่นานซักร่างสูงก็เดินมาถึง จูงมือร่างบางขึ้นรถBMWไปทันที
[b]โรงเรียน ฮานัม[/b]
เด็กหญิงฝาแฝด 2 ศรีพี่น้องยืนรอผู้เป็นอาอย่างใจจดใจจ่อ
"เ ย้!! คุณอามาแล้ว ๆ" ลียองที่ยืนชะเง้อมองไปที่หน้าประตูโรงเรียนวิ่งกลับมาหาน้องสาว
คำที่พี่สาวบอกทำให้จินอาแฝดน้องรีบลุกขึ้นยืนด้วยความกระตือรือร้น
"ไงสาวๆ" ยูชอนเอ่ยทักทายหลานสาว แต่ขายังไม่ขยับเข้าใกล้เด็กทั้งสองเลยสักนิด
จุนซูหันมามองด้วยความแปลกใจ แปลกคนชะมัด... ปกติเวลาทักทายเด็กคนเขาก็ต้องอุ้ม ต้องหอมแก้มด้วยไม่ใช่หรอแล้วนี่อะไร... ยืนแข็งอย่างกับหิน
"นี่แฟนอาชื่อจุนซู สวัสดีเสียซิ" ยูชอนแนะนำคนรักกับหลานทั้งสอง พลางยืดอกขึ้นนิดหนึ่งเหมือนเวลาเด็กกำลังอวดของเล่นชิ้นโปรด
"สวัสดีค่ะอาจุนซู" ลียองกับจินอายิ้มหวาน พลางยื่นดอกไม้สีสดใสให้จุนซู
"ดอกไม้สวยสำหรับคนสวย ๆ ค่ะ"ลียองพูดอย่างแก่แดด
"สวยจัง..หอมด้วย ขอบใจมากนะจ๊ะ" จุนซูรับดอกไม้มาดม ก่อนจะเอ่ยชมให้เด็กหญิงดีใจ
จุนซูลูบผมของลียองและจินอาด้วยความเอ็นดูจนอาแท้ ๆ อดอิจฉาไ ม่ได้...
"แล้วไม่มีของอาบ้างหรอ"ยูชอ นพูดเง้างอน
"ของอาก็นี่ไงคะ"จินอายื่นดอกไม้ที่ไม่สวยเท่าดอกแรกแถมยังดูเฉาเล็กน้อยให้กับอาชายของตน ยูชอนรับมาถือไว้แล้วทำท่าดมเลียนแบบอย่างที่จุนซูทำ
"สวยจัง หอมด้.. อุ๊บ!!" แต่กลิ่นดอกไม้ที่ตัวเองสูดเข้าเต็มปอดกลับไม่เป็นอย่างที่คิดเอาไว้
ยูชอนผละหน้าออกแทบไม่ทัน เพราะดอกไม้ที่ตัวเองเพิ่งดมนั้นกลิ่นแรงสุดจะทน!!
แถมยังไม่ใช่กลิ่นแบบที่ดอกไม้ควรจะเป็นเสียอีก
"นี่มันกลิ่นอะไร! ลียอง จินอา เธอเอาอะไรมาให้อาดมเนี่ย!!"
"ก็ดอกไม้ไงคะคุณอา"สองสาวแกล้งทำหน้าเศร้าสมจริง แถมยังมีน้ำตาซึมที่หางตาอีกด้วย
"อย่าเสียงดังสิ เห็นมั้ยว่าคุณทำให้เด็กตกใจน่ะ"จุนซูเข้าข้างเด็กสาวทั้งสองที่ตัวเองถูกชะตาด้วยเต็มที่
"ก็..ก็.."ยูชอนพูดไม่ออก แต่รู้ตัวแล้วว่าโดนสองสาวนี่แกล้งอีกจนได้
..ที่ตอนทักไม่เดินเข้าไปหา ก็เพราะไม่รู้ว่าจะโดนหลานสาวตัวดีแกล้งยังไงอีกน่ะสิ..
หางตาชายหนุ่มเหลือบไปเห็นกองอะไรสักอย่างที่ดูขมุกขมอม เละ ๆ
และเมื่อเพ่งดูดี ๆ ก็จะรู้ว่ามันเคยเป็นอุจจาระของสัตว์สี่เท้าและถ้ายิ่งเพ่งดียิ่งกว่านั้นอีก... ก็จะเห็นกลีบดอกไม้กลีบเล็กปะปนอยู่ในนั้น
[b]เฮ้ย!! นี่ไม่ใช่ว่าลียองกับจินอาเอาดอกไม้คุกอุนจิหมามาให้เขาดมหรอกนะ!![/b]
"คุณอายูชอนไม่ชอบหรอค่ะ" ลียองแกล้งน้ำตาซึมเสมองไปทางจุนซู จินอาเอง(แกล้ง)ส่งสายตาน้อยใจไปทางจุนซูที่ยืนดูอยู่เช่นกัน
"นั้นสิคุณยูชอนหลานคุณให้นะ" จุนซูเองที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร กลับลูบตัวจินอาปลอบใจ
"ชอบจ้าชอบ" ฝากไว้ก่อนนังเด็กแสบ อย่าให้ถึงคราวยูชอนบ้างแล้วกัน ก่อนจะขึ้นไปบนขึ้น จุนซูกำลังจะขึ้นไปนั่งข้างยูชอนแต่กลับโดนหลานๆอ้อนให้ไปนั่งข้างๆที่เบาะหลังทำเอายูชอนหัวเสีย
[b]-ปาร์ค ฮานึล ยังไงพี่จะต้องเอาหลานไปอยู่กับเธอให้ได้-[/b]
ยูชอนขับรถไปเรื่อยๆก็ได้ยินเสียงหัวเราะของ 3 สาว? ยูชอนมองกระจกหลังเห็นรอยยิ้มของจุนซูก็ชื้นใจขึ้นมาบ้าง แต่เมื่อกลับหลานสาวตัวแสบรู้รีบเปลี่ยนเรื่องคุยทันที
หลังจากที่เพื่อนชายหลับไปแล้ว อินซาก็เห็นว่าสมควรได้เวลาที่ตัวเองต้องกลับเสียที
หญิงสาวจัดการเก็บหนังสือการ์ตูนของรักของหวงเข้ากระเป๋าอย่างทะนุถนอม และออกไปจากห้องอย่างเงียบเชียบโดยไม่ลืมที่จะล็อคประตูให้ชางมินด้วย
อินซาตั้งใจจะลงลิฟต์มาชั้นล่าง และเธอก็บังเอิญพบกับชองแอที่หน้าลิฟต์พอดี
"อ้าวชองแอ...จะไปไหนหรอ ท่าทางรีบร้อนจัง"ทักทายเพราะไหน ๆ ก็เป็นคนรู้จักกัน
ชองแอหันมาและยิ้มหวานให้อินซาที่เธอจำได้ว่าเป็นเพื่อนสนิทของชางมิน
"จะไปงานประมูลน่ะ"
"อ่อ..งานประมูล หา! เดี๋ยวนะ!! งานประมูลผู้ชายที่มีแต่คนหน้าตาน่ารักๆ ใช่มะ!"ถามเสียงดังด้วยความตื่นเต้น นี่ถ้าไม่ติดว่าอยู่ในลิฟต์นะ เสียงมันคงดังได้ยินกันทั่ว
"มันก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก"ชองแอตอบแบ่งรับแบ่งสู้
"ขอฉันไปด้วยคนสิ! - -+"อินซาพูดพร้อมถลาเข้ากุมมือชองแอแน่นสีหน้าและแววตาดูเหมือนหวังอะไรบางอย่าง
"หะ..หา?"
"นะ นะ นะ นะ ให้ฉันไปด้วยคนนะ นะ นะ นะ"ออดอ้อนเต็มที่ จนชองแอต้องพยักหน้ารับ
"อะ..อื้ ม..."ชองแอรับคำอย่างงง ๆ
"เย่!! เธอนี่ใจดีที่สุดเลย!!"อินซากระโดดตัวลอย ฉับพลันสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นมุ่งมั่นจนน่ากลัว
...นี่ถ้าชองแอไม่รู้จักกับอินซามาก่อน เธอคงคิดว่าผู้หญิงคนนี้สติไม่ดีแน่ ๆ..
ชองแอเดินไปหน้าตึก พ่วงด้วยอินซาอีกคน
"รยออุน ออกรถไปที่งานเลยนะ นี้เพื่อนฉันจะไปด้วยจบงานก็ไปส่งที่บ้านด้วย" ชองแอสั่งก่อนจะเข้าไปในรถ อินซาก็ตามเข้าไปด้วยความตื่นเต้น
"ขอบใจมากเลยนะชองแอ ฉันอยากไปมานานแล้วล่ะไอ้งานประมูลผู้ชายเนี่ย เคยอ่านเจอแต่ในหนังสือ..."พอขึ้นมานั่งในรถ อินซาก็เอาแต่จ้อไม่หยุด
"หนังสือ?"ทวนคำด้วยความแปลกใจ มันมีด้วยหรอไอ้หนังสือที่เขียนเกี่ยวกับการประมูลผู้ชาย
"อ๋อ...การ์ตูนวายน่ะ ฉันอ่านประจำเลย นี่เธอลองเอาไปอ่านดูบ้างมั้ยล่ะ แต่ละเล่มนะ...สุดยอด ฮิฮิ"พูดพร้อมหลิ่วตาก่อนจะเปิดประเป๋าแล้วหยิบออกมาสองสามเล่มส่งให้ชองแอ
"ดูหน้าปกแต่ละเรื่องสิ อะไรเนี่ย While lie Timeless Can I Be Your Destiny Passionate You!!" ชองแอพลิกหนังสือที่อินซาส่งมาให้
"แต่ว่าที่จะพาไปเนี่ยไม่เหมือนกับในหนังสือที่เธออ่านนักหรอกนะ" ชองแอส่งหนังสือคืนอินซา
"เอาน่า..เดี๋ยวไปถึงฉันก็เห็นเองแหละ หนังสือพวกนี้เธอเก็บไว้อ่านก็แล้วกัน ฉันไม่หวง"อินซาผลักหนังสือคืนชองแอ ชองแอจำต้องรับเอาไว้เพราะความรั้นของอีกฝ่าย...
"ถ้าอยากอ่านเล่มอื่นอีกก็บอกนะ เดี๋ยวจะฝากชางมินเอามาให้ ฮิฮิ"ก้มลงกระซิบเสียงเล็กเสียงน้อยก่อนจะยืดตัวตรง แล้วนั่งผิวปากมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างอารมณ์ดี
รถแล่นไปจนถึงงาน ผู้คนมากมายเดินเข้าไปยังตึกด้านใน อินซารีบเปิดประตูรถ ตามออกมาด้วยชองแอ อินซารีบวิ่งเข้าไปแต่กลับถูกมือของชองแอดึงไว้ก่อน
"ต้องลงทะเบียนก่อน อย่าพิ่งเข้าไปสิ"ชองแอจับ(ลาก)อินซาไปลงทะเบียนแล้วรับตารางของการประมูลแล้วไปนั่งประจำที่
"ทำไมมันช้าจังอ่ะชองแอ เลยเวลามาหนึ่งนาทีแล้วนะ"อินซานั่งกระสับกระส่ายแทบไม่ติดเก้าอี้ เดี๋ยวก็ลุกชะเง้อมองโน่นนี่บนเวที ทำอย่างกับว่าสินค้าที่มาประมูลจะซ่อนไว้ใต้เวที...
"แค่หนึ่งนาทีเองอินซา จะใจร้อนไปไหนเนี่ย"
"เธอพูดอะไรน่ะ! รู้มัยว่าถ้าช้ากว่านี้หนึ่งนาที เด็กหนุ่มอ่อนวัยของเราก็จะแก่ขึ้นตั้งหนึ่งนาทีเชียวนะ!!"อินซาหันมาแหว
[b]..ตกลงใครกันแน่ที่เป็นคนจ่ายเงินประมูลครั้งนี้น่ะ...[/b]
ส่วนคนอื่น ๆ ที่มาประมูลก็เริ่มมองซ้ายมองขวาเมื่อเห็นว่าเลยเวลามากแล้ว...
และก่อนที่สถานการณ์จะวุ่นวายไปมากกว่านี้ เสียงโฆษกจากเวทีก็ดังขึ้น...
"ขออภัยในความล่าช้าครับ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา... การประมูลจะเริ่มขึ้นนับจากนี้..."
[b]..ปึง..[/b]
เสียงค้อนไม้อันเล็กถูกเคาะลงตรงแป้น แล้วม่านสีแดงทางด้านหลังเขาก็ยกตัวขึ้น เผยให้เห็นเด็กหนุ่มคนแรก
"คิมกีบอม อายุ 20ปี เริ่มที่ 2 แสนวอน"
"5 แสน"
"1 ล้าน"
"2ล้าน"
"5ล้าน"
"20 ล้าน ค่ะ" เงินเพิ่มเป็นเท่าตัวชองแอพูดขึ้นทุกคนขึ้นกับเงียบ อย่างนี้สิอยากได้คนไหนก็ต้องได้ ตั้งแต่เข้าวงการก็ไม่มีใครสู้ราคาเธอได้ซักคน
"30 ล้าน" เสียงหนึ่งดังขึ้นมา มีหรอชองแอจะยอม
"50 ล้าน ขาดตัว ใครแย่งอีกแม่จะไปเผาคลับมัน"ครั้งนี้ไม่ใช่เสียงของชองแอ แต่มันดังมาจากอินซาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กันต่างหาก!!
"50ล้านครั้งที่1..."ถึงจะรู้ว่าไม่มีใครกล้าต่อราคานี้ แต่ตามกฎก็ต้องขานให้ครบสามครั้งเสียก่อน
"50ล้านครั้งที่2..."- -+ สองสาวส่งสายตาจิกกัดไปยังชายหนุ่มคนหนึ่งที่ทำท่าเหมือนจะอ้าปากค้าน ทำให้ชายหนุ่มคนนั้นจำต้องสงบปากสงบคำแต่โดยดี
"50ล้านครั้งที่3... ไม่มีใครค้าน คลับ...SMชนะประมูล!!"
"เย่!!"สองสาวเฮลั่น ตีมือกันด้วยความสะใจ หลังจากที่โฆษกทุบค้อนลงกับแป้น เพื่อยืนยันคำขาดแล้วเด็กหนุ่มตัวเล็กผมดำคิมกีบอมก็ถูกพาลงจากเวทีมายังที่นั่งว่างข้างสองสาว
"สวัสดีครับ" กล่าวทักทายเสียงค่อยดูท่าทางก็รู้ว่าเป็นคนผูกมิตรไม่เก่งนัก... แต่เอาเถอะ.. ท่าทางแบบนี้ลูกค้าชอบ
"เอ้านั่ง ๆ ๆ ๆ"อินซาตบมือรัวลงตรงที่ว่างข้างตัวให้กับคนที่ยืนนิ่ง ก่อนจะขยับนั่งไขว่ห้าง สายตาจดจ่อไปบนเวที
"จากนี้ก็ฝากด้วยนะ"ชองแอยิ้มอบอุ่น ทำให้เด็กหนุ่มใจชื้นขึ้น
"เอาล่ะครับ ขอเชิญพบกับเด็กหนุ่มคนที่สอง...ลีซองมิ น น น น น"โฆษกลากเสียงยาว(ออกแนวภูมิใจนำเสนอ)
"เริ่มต้นที่5แสนวอน"
"1ล้าน"
"5ล้าน"
"10ล้าน"
20 ล้าน
"30ล้าน!"หลังจากประเมินราคาสักพัก ชองแอก็พูดราคาที่เธอตั้งออกมา
"อย่าทำให้อารมณ์เสีย!"ตามมาด้วยอินซาที่ตะโกนแทบไล่เลี่ยกัน
รีบๆนับสิย่ะ ชองแอตะโกนขึ้นบ้าง
"เอ่อ... 30ล้านครั้งที่1.."โฆษกเหลือบมองอย่างหวาดๆก่อนจะเริ่มนับด้วยท่าทางกล้า ๆ กลัว ๆ
ทั้งที่ราคาไม่สูงมาก แต่ก็ไม่มีใครกล้าแข่ง...
"30ล้านครั้งที่2"
"30ล้านครั้งที่3 คลับ...SMชนะประมูล!!" แล้วค้อนไม้อันนั้นก็ถูกเคาะอีกครั้ง
ชองแอกับอินซาหันมาทำท่ากระดี๊กระด๊าใส่กัน เพราะอย่างน้อยวันนี้ก็เซฟตังค์มากกว่าที่คิดเอาไว้
..ถ้ารู้ว่าอินซามาแล้วไม่มีใครกล้าต่อราคาแบบนี้ รู้งี้พามาตั้งนานแล้ว
"และคนที่สามที่จะให้ทุกคนได้ประมูลกันในวันนี้... ฮันกยองงงงงงงง"เสียงประกาศชื่อดังพร้อม ๆ กับชายหนุ่มร่างผอมคนหนึ่งถูกดันออกมาจากหลังม่าน
"อิมพอร์ตจากจีนแบบนี้ ราคาเริ่มต้นที่ 1 ล้านวอนครับ!" ทันทีที่พูดจบ เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นจากทุกทิศทาง
"โก่งราคากันชัด ๆ เลย!! ไม่ซื้อก็ได้... ไม่เห็นจะดูดีตรงไหนเลย เท่ไม่เท่าคิบอม น่ารักไม่เท่าซองมินเลยด้วยซ้ำ"ชองแอบ่นอุบ
แต่ดูเหมือนว่าอินซาจะไ ม่คิดอย่างนั้น...
"7ล้าน"เสียงดังมาจากด้านซ้าย ก่อนที่เสียงอื่นจะดังอีกเซ็งแซ่ จนตอนนี้ราคาก็ปาไป35ล้านแล้ว
[b]"ซื้อเถอะชองแอ!"[/b]
"หะ..หา?"
"เธอต้องซื้อหมอนั่นนะ - -+"พูดพร้อมส่งสายตาเหมือนเวลาเด็กอยากได้ของเล่น
"เอาไปเป็นบ๋อยก็ยังดี"ทีนี้ทำท่าอ้อนเหมือนเด็ก ๆ
"แต่แพงอ่ะ"
"ถูกกว่าคิบอมอีกนะ เอาน่า...ฉันจัดการเอง...40 ล้านขาดตัว!!"ประโยคหลังตะโกนลั่น
แต่การประมูลก็ทำท่าว่าจะยังไม่จบ อินซาตีสีหน้าเบื่อหน่าย
"หน้าตุ๊ดขนาดนั้นจะแย่งกันทำบ้าไรฮะ!!"ตะโกนเสียงดังจนเรียกความสนใจของทุกคนให้มาหยุดอยู่ที่ตัวเอง รวมทั้งคนบนเวทีด้วย
...ฮันกยองกำหมัดแน่น หนอย! ยัยนี่เป็นใครกันมาว่าเขาหน้าตุ๊ด!!
ที่ประมูลตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ ก่อนที่ชองแอจะนับเลขเอาเองเสร็จสรรพ
"40ล้าน 1..2..3.. คลับSMชนะประมูล!!!" ชองแอตะโกนเสียงดังจนโฆษกตกใจจนลืมตัวเคาะค้อนลงไป ทำให้ฮันกยองถูกประมูลมาด้วยราคา40ล้านวอน
ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิท กำลังนั่งตรวจเอกสารในห้องทำงาน ระหว่างรอพบเภสัชกรประจำโรงพยาบาลที่เขาเป็นเจ้าของอยู่ เสียงเคาะประตูจาด้านนอกดังขึ้นเบา ร่างสูงส่งเสียงเรียกอีกฝ่ายให้เข้ามา
"เซยองค่ะ ท่าน" หญิงสาวในชุดกราวน์ เดินเข้ามาพร้อมกับล๊อกประตู
"คือยาที่คิดค้นใหม่ หวังว่าท่านจะถูกใจนะคะ แล้วนี้มีอะไรให้รับใช้ค่ะ"
"จะคุยกับเธอเรื่องยานั่นแหละ"ริมฝีปากได้รูปคลี่ยิ้มตอบอย่างเจ้าเล่ห์
"ของเก่าคุณภาพใช้ได้ แต่ร้อนแรงไปหน่อยมันก็แย่นะ ช่วยทำให้ดีกว่านี้ได้มั้ย แล้วจะเพิ่มเงินเดือนให้อีกสองเท่า"
"โถ่ ท่านค่ะร้อนแรงแล้วไม่ดีหรอค่ะ ฮิ ฮิ"เซยองหัวเราะออกมา
"งั้นดูข้อมูลในเอกสารนี้นะคะ" เซยองสิ่งแผ่นกระดาษ 2 3 แผ่นให้ยุนโฮดู
ร่างสูงยิ้มอย่างพึ่งใจเมื่อกวาดสายตามองรายละเอียดของตัวยาที่จะผลิตขึ้นในอีกไม่ช้า
"ดำเนินการได้เลย"
------------------
Polaris`momo Talk~* ขอบคุณมากมายเลยนะคะ ที่ติดตามมาตลอด หุหุ
ชองแอโดนอินซาแย่งบทเคอะ 555+
Zinister : เค้าแย่งเองแหละ - -" แต่งอินซาแล้วมันมือชะมัดเลย(ก็มันอิมเมจแกนี่ -*-)
MijjiezZ : ในที่สุด มินก็เสร็จวอน*-*~ (ยิ้มระรื่น~*) เซยองแอบโผล่มาเงียบๆค่ะ!55
edit @ 2007/03/25 09:32:06
