[b]Title : + Why + 6

By : Polaris`momo , Zinister , MijjiezZ , [M]il2aio

Song : Y(Why) - Jang Ri In

Rating : NC-17

Paring : Siwon+Changmin,etc.

Photo : [M]il2aio[/b]

"นิ อินซาเธอยังไม่เลิกอ่านการ์ตูนพวกนี้อีกหรอ" ชางมินพูดขึ้นขณะที่เพื่อนสาวกำลังเปิดกระเป๋าหยิบหนังสือการ์ตูนที่เด็กดีไม่ควรอ่าน( Y )

"โธ่ ชางมินนายไม่เข้าใจหรอก สนุกจะตายไป" อินซาส่งสายตากรุ่มกริมให้เพื่อนชายของเธอ

"พอเลยๆ อย่ามาหื่นใส่นะโว้ย" ชางมินเริ่มผลักเพื่อนรักออกจากลิฟท์เข้าห้องตัวเองไป

อินซาเดินเข้าห้องไปนั่งที่เตียงก่อนจะเทการ์ตูนในกระเป๋า 10กว่าเล่มออกจากกระเป๋าไม่ต้องบอกก็คงรู้ว่าการ์ตูนอาร๊าย

"ใครบอกว่าจะมาติวกันเนี่ย" ชางมินเกาหัวอย่างไม่เข้าใจเพื่อนตัวเอง

"เอาน่าชางมินฉันพิ่งซื้อมาอ่ะ ขออ่านหน่อยเถอะ" ว่าแล้วอินซาก็ก้มลงอ่านหนังสือการ์ตูนของตัวเองต่อไป

"เฮ้ย ลืมเลยว่าต้องไปหาคุณลีทึก แกอ่านไปก่อนนะ" อินซาพยักหน้ารับ ชางมินรีบออกจากห้องไป

ชางมินกดลิฟท์ลงไปชั้นล๊อบบี้เพื่อลงไปคุยงานกับลี ทึก แต่ระหว่างทางเดินกลับมีมือใหญ่กระชากร่างบางไป

"อ๊ะ!"เด็กหนุ่มอุทานอย่างตกใจเมื่อแผ่นหลังกระแทกเข้ากับแผงอกแกร่ง ชางมินมองค้อนไปยังเจ้าของมืออุ่นที่บีบแขนเขาไว้แน่น

"นี่คุณ ปล่อยผ...อุ๊บ" ริมฝีปากบางถูกปิดด้วยมืออีกข้างที่ยังว่างอยู่ ร่างบางพยามดิ้นให้หลุดออกจากวงแขนของคนตรงหน้า สายตาไม่ไว้วางใจถูกส่งไปให้อีกคนที่ตัวใหญ่กว่า
ซีวอนมองร่างในอ้อมกอดพลางยิ้มบางๆ สูงกว่าก็จริงแต่ตัวบางออกขนาดนั้น ดิ้นหลุดก็แปลกล่ะ

"อยู่เฉยๆ แล้วฉันจะไม่ทำอะไรนาย"ริมฝีปากหยักกระซิบข้างใบหู ชางมินพยักหน้ารัวก่อนถอนใจอย่างโล่งอกเมื่อมืออุ่นผละออกจากปากของขา ชายหนุ่มมองสีหน้าร่างบางแล้วก็อดขำไม่ได้ แก้มเนียนพองลมออกอย่างน่ารัก รวมถึงสายตาที่จ้องมองเขาเหมือนระแวดระวัง มันน่าจับกดซักรอบสองรอบ - -*

"คุณมีอะไรกับผม" ชางมินพยายามเบียดตัวออกจากอ้อมกอดของร่างใหญ่

"แล้วนายคิดว่า คนที่มาโฮสคลับจะมีธุระแบบไหนกันล่ะ?"ถามกลับเสียงยียวนพลางโอบร่างในอ้อมกอดให้เข้ามาชิดมากยิ่งขึ้นชางมินได้ยินก็ถึงกับอึ้ง

"นี้คุณผมไม่ได้ ขายตัวนะ ปล่อยผม" ร่างบางยังพยายามขื่นตัวออกในใจก็เต้นระรัว กลิ่นกายคนที่กอด ช่างมีเสน่ห์ทำเอาชางมินเคลิ้ม

แต่แล้วเด็กหนุ่มก็ต้องเบิกตากว้าง เมื่อริมฝีปากอุ่นประทับลงมาไม่ฉาบฉวยแต่ก็ไม่ถึงกับอ่อนโยน ร่างสูงไล้ลิ้นเลียริมฝีปากบางที่เม้มแน่นอย่างหยอกเย้าก่อนผละออกมา

"นายผิดสัญญาเองนะ ฉันบอกแล้วว่าถ้าอยู่เฉยๆฉันจะไม่ทำอะไร" ปลายนิ้วเรียวไล่ตามแนวเอวคอดลงไปช้าๆ

"อีกอย่างถึงปฏิเสธไปก็เท่านั้น ยังไงนายก็หนีฉันไม่พ้นอยู่ดี"

"อือ...คุณ...ปล่อย" ชางมินยังพยายามเบียดตัวออกอีกครั้ง -ทำไมผมถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วยเนี่ย-

"อยู่เฉยๆเถอะน่า"ซีวอนเอ่ยอย่างขัดใจเมื่อร่างในอ้อมกอดดิ้นไม่ยอมหยุด มือแกร่งคว้าเอวบางขึ้นพาดหลัง ก่อนก้าวเดินขึ้นไปยังห้องที่จองไว้แต่แรก ไม่สนใจเสียงโวยวายของเด็กหนุ่มแม้แต่นิดเดียว

ชางมินถูกร่างโปร่งโยนลงเตียง จากนั้นก็พยายามวิ่งออกจากห้องแต่ก็ผลักลงเตียงอีกรอบก่อนจะโดนอีกคนคร่อมไว้กับเตียง

"ฉันบอกให้อยู่เฉยๆ!"ซีวอนตะคอกจนร่างบางสะดุ้ง น้ำตารื้นขึ้นในดวงตาคู่สวย ร่างสูงทำเป็นไม่สนใจมือแกร่งรวบข้อมือบางขึ้นเหนือหัว

"อย่าให้ฉันต้องใช้กำลัง ชิมชางมิน"

"อืก...อย่าทำอะไรผมเลยนะครับ ผมไม่ได้ขายตัวนะ" น้ำตาใสไหลรินเป็นทางไม่อาจขัดขื่นคนตรงหน้าได้

"ไม่ได้ขายตัว แล้วมาเดินเล่นหรอไง บอกฉันซิ ชิมชางมิน" ซีวอนใช้ปลายลิ้นอุ่นเลียกกหูเบาๆ

"ฉันไม่สนหรอกว่านายจะเป็นน้องใคร นายมีหน้าที่แค่ทำให้ลูกค้าพอใจไม่ใช่เหรอ หึ..." หัวเราะในลำคอ ก่อนจะส่งมือเข้าไปลูบไล้เนื้ออ่อนภายใต้กางเกงของเด็กหนุ่ม

"เขาเป็นเจ้าของที่นี่!... พี่ชายของผมเป็นเจ้าของที่นี่!!" กรีดร้องเมื่อมืออุ่นล่วงล้ำเข้ากอบกุมส่วนอ่อนไหวของตัวเองและบีบเคล้นมันแรง ๆ ชางมินดิ้นรนอย่างสุดความสามารถอีกครั้ง แต่ก็ได้ผลเช่นเดิมกับตอนแรก คือ... หนีไม่พ้นร่างสูงนี่เลย

"นายอย่ามาโม้หน่อยเลย หน้าตาอย่างนายเหมาะจะเป็นโฮสมากกว่า หึ" ร่างสูงเร่งจังหวะเร็วขึ้น ชางมินกัดปากตัวเองเน้น เราจะมีอารมณ์กับหมอนี่ไม่ได้

"ไม่ได้โม้นะ ฮื้อ~ ปล่อยผมสิ! อะ..อื้อ..." ห้ามเสียงสั่น

"ทำไมล่ะ นายเองก็รู้สึกแล้วไม่ใช่หรอ" ย้อนถามพลางยิ้มกริ่ม

"คุณ...เอาอะไรมาพูด ใครรู้สึกกัน!!" ตวาดเสียงเขียวทั้งที่หน้าแดงจัดด้วยเลือดที่สูบฉีดพล่านทั่วร่างกาย

"ก็ตรงนี้ของนายไง..แข็งเชียวนะ" ไม่พูดเปล่าแต่ยังออกแรงเน้นหนักตรงส่วนที่หมายถึงเสียด้วย

"แล้วข้างใน..ก็ร้อนออกขนาดนี้"แล้วนิ้วแรกก็รุกล้ำเข้ามาพร้อมกับที่ประโยคนี้ถูกพูด

"อือ...อย่านะ เอาออกไป ผมทำอะไรให้คุณ"หยาดน้ำตาใสไหลลงมา ลองขอร้องดูเผื่อคนตรงหน้าจะเมตตา

"ผมขอร้อง...อย่าทำเลยนะครับ" ร่างสูงไม่สนใจกลับกดนิ้วให้ลึกเข้าไปอีก

"อยู่นิ่ง ๆ แล้วสนองสิ่งที่ฉันให้ก็พอ!"สั่งเสียงทุ้ม พร้อมกับเขยื้อนนิ้วที่ค้างคาให้หมุนวนลึกเข้าไปภายใน

"อ๊า!!" อกบางสะท้านเฮือกเมื่อนิ้วยาวสอดใส่เข้าไปจนหมด

"อือ...อย่านะเลย...ผมขอร้องล่ะครับ...อื ม" ร่างบางสั่นสะท้าน ก่อนจะปล่อยความต้องการออกมาเละมือซีวอน

"นายนี่พูดมากน่ารำคาญจริง!"ตวาดลั่นแล้วกดร่างบางให้คว่ำหน้า เสื้อผ้าที่กีดขวางถูกกระชากพ้นร่างกาย ปลดปล่อยให้ผิวนวลเผยยั่วตา

"อ๊ะ!!"อุทานลั่นเมื่อนิ้วถูกถอดถอนออกไป แต่แทนที่ด้วยสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่ใหญ่กว่านั้น

"อ๊าาาาาาาาา" ชางมินครางลั่นเมื่อแก่นกายซีวอนใส่เข้ามา ช่องทางเล็กฉีดขาด เลือดที่ตอนนี้ทำหน้าเป็นตัวล้อลื่น เจ็บ...เจ็บจนเจียนตาย

"อือ...เอาออกไป...ผมเจ็บ" น้ำตาไหลออกมาจากตาคู่สวยไม่หยุด เรี่ยวแรงหดหายไปหมด เหลือเพียงความสมเพชกับบทรักที่เจ็บจนแทบจะซ้ำ

"หุบปาก!!"พูดเปล่า แต่มือหนายังเอื้อมมาอุดปากบางที่ตอนนี้กำลังกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง
ซีวอนพอใจกับแรงกระตุกทีตอดรัดรอบแก่นกายของตัวเอง จนอดไม่ได้ที่จะกระแทกเข้าออกรุนแรง

"ฮื อ..อือ"ชางมินสะอื้นหนัก เรี่ยวแรงแทบไม่มีเหลือปล่อยให้เป็นไปตามร่างโปร่งที่กระแทกอย่างหรรษา แต่คนข้างล่างเจ็บแทบขาดใจ ทำไมความรู้สึกถึงแตกต่างกันถึงเพียงนี้

"อือ.. นายนี่มัน..สุดยอด ชางมิ น..." ซีวอนครางในลำคอด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะกลั้นใจกระแทกตัวเข้าจนสุดทางเป็นครั้งสุดท้าย และปลดปล่อยทุกสิ่งทุกอย่างภายในช่องทางอบอุ่น

จบซะทีความทรมาน จบแล้วชางมิน ซีวอนวางเงินไว้ที่หัวเตียงข้างๆ ก่อนจะใส่เสื้อผ้าแล้วออกจากห้องไป โดยที่ไม่กลับมามองคนที่ตนพิ่งทำร้ายอย่างแสนสาหัสชางมินทรุดลงกับพื้นห้อง น้ำตาไหลจนสุดจะห้าม ก่อนจะหยิบเสื้อผ้ามาใส่อย่างเหนื่อยอ่อน กว่าจะลุกขึ้นเดินได้ขาเรียวสั่นสะท้านก่อนจะใช้พนังเป็นที่ค้ำเดินขึ้นลิฟท์ไปหาเพื่อนสาวที่รออยู่ห้อง

"ก๊อกก๊อก!!" ประตูหน้าห้องถูกเคาะแผ่วเบา แต่มันก็ดังพอที่จะทำลายสมาธิของหญิงสาวที่กำลังสนุกกับหนังสือในมือ

"ชางมินหรอ? ขัดจังหวะจริง ๆ เลยไอ้นี่ กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มพอดีเลย" ประโยคหลังบ่นจิ๊จ๊ะในลำคอด้วยความขัดใจ

"ไปนานนักนะแก ฉันอ่านหนังสือจบไปหลายเล่มแล้วเนี่ย!" ตะโกนว่าเสียงดังก่อนที่ตัวเองจะมาถึงหน้าประตูเสียอีก แต่เมื่ออินซาเปิดประตูออกมา ก็พบกับสภาพของเพื่อนชายที่ยืนหอบพิงขอบประตูอยู่...

"เฮ้ย!!" อุทานดังลั่น ก่อนจะปราดเข้าไปประคองชางมินที่ตอนนี้แค่จะยืนยังยาก

"แกเป็นอะไรของแกอ่ะ" อินซารีบไปประคองเพื่อนร่างสูงของเธอ พอชางมินถึงเตียงก็ล้มลงไปนอนกับเตียง หลับตาให้ลืมเรื่องร้ายๆอินซาเห็นน้ำตาของเพื่อนก็รีบถามทันที

[b]...แต่กลับไร้ซึ่งคำตอบจากเพื่อนคนสำคัญ...[/b]
"แกอย่าเงียบยังงี้ดิ ใครมันทำอะไรแก แกเล่าให้ฉันฟังสิ!!" เซ้าซี้เขย่าแขนเพื่อนด้วยความลืมตัว

"เจ็บ..เจ็บ.." ครางโอดโอย ก็แรงอินซามันน้อยเสียเมื่อไหร่ล่ะ

"เอ้อ โทษที แล้วนี่แกจะบอกฉันได้หรือยังว่าไปทำอะไรมา" ปล่อยมือก่อนจะทรุดตัวลงนั่งตรงที่ว่างบนเตียง แล้วส่งสายตาคาดคั้นไปยังเพื่อนชาย แต่ถึงอย่างนั้น...ชางมินก็ยังรับรู้ได้ว่าเพื่อนสาวเป็นห่วงเขาจริงๆ

"ไว้จะเล่าให้ฟังนะ ขอนอนก่อนไม่ไหวแล้ว" ชางมินหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน อินซาเองก็ไม่คิดจะคาดคั้นต่อไป ก่อนหันไปสนใจการ์ตูนที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มต่อไป

หล่อโทรมา แม่โลมารับสายหน่อยเร็ว~"
ภายในรถไฟใต้ดินที่แออัน อยู่ ๆ ก็มีเสียงพิลึกดังขึ้นมา ทุกคนรีบมองหาต้นเสียง...
จุนซูรีบหยิบมือถือที่ตัวเองเก็บเอาไว้ในกระเป๋าเป็นพัลวัน นี่ยูชอนแอบมาเปลี่ยนเสียงเรียกเข้าของเขาอีกแล้วหรอเนี่ย!!

"ฮะ..ฮัลโหล" รับสายเสียงสั่น เพราะประหม่ากับสายตาของคนรอบข้างที่กำลังมองมาด้วยความขบขัน

"ฮัลโหลที่ รัก นี่เค้าเองน้า~" เสียงออดอ้อนดังมาตามสาย

"มีอะไรก็พูดมาเร็ว ๆ!"แต่ดันโดนโลมาตอกกลับเสียงเฉียบเสียนี่

"ก็แค่จะชวนไปรับหลานฉันที่โรงเรียน ทำไมต้องดุกันด้วย ฮึก..." แกล้งทำเสียงตัดพ้อได้น่าตบมากกว่าน่าปลอบ จุนซูถอนหายใจในความบ้าบอของคนรัก

...ตอนแรกที่เจอกันยูชอนก็ไม่ได้เป็นคนแบบนี้เสียหน่อย...

"หลาน?" ถามเสียงสูง นี้ยูชอนมีหลานด้วยงั้นเหรอ

"อื้ม แล้วนี่ที่รักอยู่ไหนละเนี่ย"

"ก็อยู่บนรถไฟใต้ดิน แล้วก็เลิกเรียกผมว่าที่รักได้แล้ว!" หางเสียงสะบัดขึ้นเล็กน้อยจนคนข้าง ๆ หันมามอง จุนซูรู้ตัวจึงลดเสียงลง

"งั้นรอที่สถานีYYYนะ เดี๋ยวไปรับ" พูดแค่นั้นก็ตัดสายไปเลย
จุนซูมองมือถือตัวเองอย่างละเหี่ยใจ คิดจะโทรก็โทร คิดจะวางก็วาง อารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ แฮะ

...นี่เราคิดผิดหรือเปล่าที่ไปคบกับหมอนี่...

[b]สถานนี YYY[/b]

จุนซูยืนรออยู่ประตูทางออก ไม่นานซักร่างสูงก็เดินมาถึง จูงมือร่างบางขึ้นรถBMWไปทันที

[b]โรงเรียน ฮานัม[/b]

เด็กหญิงฝาแฝด 2 ศรีพี่น้องยืนรอผู้เป็นอาอย่างใจจดใจจ่อ
"เ ย้!! คุณอามาแล้ว ๆ" ลียองที่ยืนชะเง้อมองไปที่หน้าประตูโรงเรียนวิ่งกลับมาหาน้องสาว
คำที่พี่สาวบอกทำให้จินอาแฝดน้องรีบลุกขึ้นยืนด้วยความกระตือรือร้น

"ไงสาวๆ" ยูชอนเอ่ยทักทายหลานสาว แต่ขายังไม่ขยับเข้าใกล้เด็กทั้งสองเลยสักนิด
จุนซูหันมามองด้วยความแปลกใจ แปลกคนชะมัด... ปกติเวลาทักทายเด็กคนเขาก็ต้องอุ้ม ต้องหอมแก้มด้วยไม่ใช่หรอแล้วนี่อะไร... ยืนแข็งอย่างกับหิน

"นี่แฟนอาชื่อจุนซู สวัสดีเสียซิ" ยูชอนแนะนำคนรักกับหลานทั้งสอง พลางยืดอกขึ้นนิดหนึ่งเหมือนเวลาเด็กกำลังอวดของเล่นชิ้นโปรด

"สวัสดีค่ะอาจุนซู" ลียองกับจินอายิ้มหวาน พลางยื่นดอกไม้สีสดใสให้จุนซู

"ดอกไม้สวยสำหรับคนสวย ๆ ค่ะ"ลียองพูดอย่างแก่แดด

"สวยจัง..หอมด้วย ขอบใจมากนะจ๊ะ" จุนซูรับดอกไม้มาดม ก่อนจะเอ่ยชมให้เด็กหญิงดีใจ
จุนซูลูบผมของลียองและจินอาด้วยความเอ็นดูจนอาแท้ ๆ อดอิจฉาไ ม่ได้...

"แล้วไม่มีของอาบ้างหรอ"ยูชอ นพูดเง้างอน

"ของอาก็นี่ไงคะ"จินอายื่นดอกไม้ที่ไม่สวยเท่าดอกแรกแถมยังดูเฉาเล็กน้อยให้กับอาชายของตน ยูชอนรับมาถือไว้แล้วทำท่าดมเลียนแบบอย่างที่จุนซูทำ

"สวยจัง หอมด้.. อุ๊บ!!" แต่กลิ่นดอกไม้ที่ตัวเองสูดเข้าเต็มปอดกลับไม่เป็นอย่างที่คิดเอาไว้
ยูชอนผละหน้าออกแทบไม่ทัน เพราะดอกไม้ที่ตัวเองเพิ่งดมนั้นกลิ่นแรงสุดจะทน!!
แถมยังไม่ใช่กลิ่นแบบที่ดอกไม้ควรจะเป็นเสียอีก

"นี่มันกลิ่นอะไร! ลียอง จินอา เธอเอาอะไรมาให้อาดมเนี่ย!!"

"ก็ดอกไม้ไงคะคุณอา"สองสาวแกล้งทำหน้าเศร้าสมจริง แถมยังมีน้ำตาซึมที่หางตาอีกด้วย

"อย่าเสียงดังสิ เห็นมั้ยว่าคุณทำให้เด็กตกใจน่ะ"จุนซูเข้าข้างเด็กสาวทั้งสองที่ตัวเองถูกชะตาด้วยเต็มที่

"ก็..ก็.."ยูชอนพูดไม่ออก แต่รู้ตัวแล้วว่าโดนสองสาวนี่แกล้งอีกจนได้

..ที่ตอนทักไม่เดินเข้าไปหา ก็เพราะไม่รู้ว่าจะโดนหลานสาวตัวดีแกล้งยังไงอีกน่ะสิ..
หางตาชายหนุ่มเหลือบไปเห็นกองอะไรสักอย่างที่ดูขมุกขมอม เละ ๆ
และเมื่อเพ่งดูดี ๆ ก็จะรู้ว่ามันเคยเป็นอุจจาระของสัตว์สี่เท้าและถ้ายิ่งเพ่งดียิ่งกว่านั้นอีก... ก็จะเห็นกลีบดอกไม้กลีบเล็กปะปนอยู่ในนั้น

[b]เฮ้ย!! นี่ไม่ใช่ว่าลียองกับจินอาเอาดอกไม้คุกอุนจิหมามาให้เขาดมหรอกนะ!![/b]

"คุณอายูชอนไม่ชอบหรอค่ะ" ลียองแกล้งน้ำตาซึมเสมองไปทางจุนซู จินอาเอง(แกล้ง)ส่งสายตาน้อยใจไปทางจุนซูที่ยืนดูอยู่เช่นกัน

"นั้นสิคุณยูชอนหลานคุณให้นะ" จุนซูเองที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร กลับลูบตัวจินอาปลอบใจ

"ชอบจ้าชอบ" ฝากไว้ก่อนนังเด็กแสบ อย่าให้ถึงคราวยูชอนบ้างแล้วกัน ก่อนจะขึ้นไปบนขึ้น จุนซูกำลังจะขึ้นไปนั่งข้างยูชอนแต่กลับโดนหลานๆอ้อนให้ไปนั่งข้างๆที่เบาะหลังทำเอายูชอนหัวเสีย

[b]-ปาร์ค ฮานึล ยังไงพี่จะต้องเอาหลานไปอยู่กับเธอให้ได้-[/b]

ยูชอนขับรถไปเรื่อยๆก็ได้ยินเสียงหัวเราะของ 3 สาว? ยูชอนมองกระจกหลังเห็นรอยยิ้มของจุนซูก็ชื้นใจขึ้นมาบ้าง แต่เมื่อกลับหลานสาวตัวแสบรู้รีบเปลี่ยนเรื่องคุยทันที

หลังจากที่เพื่อนชายหลับไปแล้ว อินซาก็เห็นว่าสมควรได้เวลาที่ตัวเองต้องกลับเสียที
หญิงสาวจัดการเก็บหนังสือการ์ตูนของรักของหวงเข้ากระเป๋าอย่างทะนุถนอม และออกไปจากห้องอย่างเงียบเชียบโดยไม่ลืมที่จะล็อคประตูให้ชางมินด้วย
อินซาตั้งใจจะลงลิฟต์มาชั้นล่าง และเธอก็บังเอิญพบกับชองแอที่หน้าลิฟต์พอดี

"อ้าวชองแอ...จะไปไหนหรอ ท่าทางรีบร้อนจัง"ทักทายเพราะไหน ๆ ก็เป็นคนรู้จักกัน
ชองแอหันมาและยิ้มหวานให้อินซาที่เธอจำได้ว่าเป็นเพื่อนสนิทของชางมิน

"จะไปงานประมูลน่ะ"

"อ่อ..งานประมูล หา! เดี๋ยวนะ!! งานประมูลผู้ชายที่มีแต่คนหน้าตาน่ารักๆ ใช่มะ!"ถามเสียงดังด้วยความตื่นเต้น นี่ถ้าไม่ติดว่าอยู่ในลิฟต์นะ เสียงมันคงดังได้ยินกันทั่ว

"มันก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก"ชองแอตอบแบ่งรับแบ่งสู้

"ขอฉันไปด้วยคนสิ! - -+"อินซาพูดพร้อมถลาเข้ากุมมือชองแอแน่นสีหน้าและแววตาดูเหมือนหวังอะไรบางอย่าง

"หะ..หา?"

"นะ นะ นะ นะ ให้ฉันไปด้วยคนนะ นะ นะ นะ"ออดอ้อนเต็มที่ จนชองแอต้องพยักหน้ารับ

"อะ..อื้ ม..."ชองแอรับคำอย่างงง ๆ

"เย่!! เธอนี่ใจดีที่สุดเลย!!"อินซากระโดดตัวลอย ฉับพลันสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นมุ่งมั่นจนน่ากลัว
...นี่ถ้าชองแอไม่รู้จักกับอินซามาก่อน เธอคงคิดว่าผู้หญิงคนนี้สติไม่ดีแน่ ๆ..

ชองแอเดินไปหน้าตึก พ่วงด้วยอินซาอีกคน
"รยออุน ออกรถไปที่งานเลยนะ นี้เพื่อนฉันจะไปด้วยจบงานก็ไปส่งที่บ้านด้วย" ชองแอสั่งก่อนจะเข้าไปในรถ อินซาก็ตามเข้าไปด้วยความตื่นเต้น

"ขอบใจมากเลยนะชองแอ ฉันอยากไปมานานแล้วล่ะไอ้งานประมูลผู้ชายเนี่ย เคยอ่านเจอแต่ในหนังสือ..."พอขึ้นมานั่งในรถ อินซาก็เอาแต่จ้อไม่หยุด

"หนังสือ?"ทวนคำด้วยความแปลกใจ มันมีด้วยหรอไอ้หนังสือที่เขียนเกี่ยวกับการประมูลผู้ชาย

"อ๋อ...การ์ตูนวายน่ะ ฉันอ่านประจำเลย นี่เธอลองเอาไปอ่านดูบ้างมั้ยล่ะ แต่ละเล่มนะ...สุดยอด ฮิฮิ"พูดพร้อมหลิ่วตาก่อนจะเปิดประเป๋าแล้วหยิบออกมาสองสามเล่มส่งให้ชองแอ

"ดูหน้าปกแต่ละเรื่องสิ อะไรเนี่ย While lie Timeless Can I Be Your Destiny Passionate You!!" ชองแอพลิกหนังสือที่อินซาส่งมาให้

"แต่ว่าที่จะพาไปเนี่ยไม่เหมือนกับในหนังสือที่เธออ่านนักหรอกนะ" ชองแอส่งหนังสือคืนอินซา

"เอาน่า..เดี๋ยวไปถึงฉันก็เห็นเองแหละ หนังสือพวกนี้เธอเก็บไว้อ่านก็แล้วกัน ฉันไม่หวง"อินซาผลักหนังสือคืนชองแอ ชองแอจำต้องรับเอาไว้เพราะความรั้นของอีกฝ่าย...

"ถ้าอยากอ่านเล่มอื่นอีกก็บอกนะ เดี๋ยวจะฝากชางมินเอามาให้ ฮิฮิ"ก้มลงกระซิบเสียงเล็กเสียงน้อยก่อนจะยืดตัวตรง แล้วนั่งผิวปากมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างอารมณ์ดี

รถแล่นไปจนถึงงาน ผู้คนมากมายเดินเข้าไปยังตึกด้านใน อินซารีบเปิดประตูรถ ตามออกมาด้วยชองแอ อินซารีบวิ่งเข้าไปแต่กลับถูกมือของชองแอดึงไว้ก่อน

"ต้องลงทะเบียนก่อน อย่าพิ่งเข้าไปสิ"ชองแอจับ(ลาก)อินซาไปลงทะเบียนแล้วรับตารางของการประมูลแล้วไปนั่งประจำที่

"ทำไมมันช้าจังอ่ะชองแอ เลยเวลามาหนึ่งนาทีแล้วนะ"อินซานั่งกระสับกระส่ายแทบไม่ติดเก้าอี้ เดี๋ยวก็ลุกชะเง้อมองโน่นนี่บนเวที ทำอย่างกับว่าสินค้าที่มาประมูลจะซ่อนไว้ใต้เวที...

"แค่หนึ่งนาทีเองอินซา จะใจร้อนไปไหนเนี่ย"

"เธอพูดอะไรน่ะ! รู้มัยว่าถ้าช้ากว่านี้หนึ่งนาที เด็กหนุ่มอ่อนวัยของเราก็จะแก่ขึ้นตั้งหนึ่งนาทีเชียวนะ!!"อินซาหันมาแหว

[b]..ตกลงใครกันแน่ที่เป็นคนจ่ายเงินประมูลครั้งนี้น่ะ...[/b]

ส่วนคนอื่น ๆ ที่มาประมูลก็เริ่มมองซ้ายมองขวาเมื่อเห็นว่าเลยเวลามากแล้ว...
และก่อนที่สถานการณ์จะวุ่นวายไปมากกว่านี้ เสียงโฆษกจากเวทีก็ดังขึ้น...

"ขออภัยในความล่าช้าครับ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา... การประมูลจะเริ่มขึ้นนับจากนี้..."

[b]..ปึง..[/b]

เสียงค้อนไม้อันเล็กถูกเคาะลงตรงแป้น แล้วม่านสีแดงทางด้านหลังเขาก็ยกตัวขึ้น เผยให้เห็นเด็กหนุ่มคนแรก

"คิมกีบอม อายุ 20ปี เริ่มที่ 2 แสนวอน"

"5 แสน"

"1 ล้าน"

"2ล้าน"

"5ล้าน"

"20 ล้าน ค่ะ" เงินเพิ่มเป็นเท่าตัวชองแอพูดขึ้นทุกคนขึ้นกับเงียบ อย่างนี้สิอยากได้คนไหนก็ต้องได้ ตั้งแต่เข้าวงการก็ไม่มีใครสู้ราคาเธอได้ซักคน

"30 ล้าน" เสียงหนึ่งดังขึ้นมา มีหรอชองแอจะยอม

"50 ล้าน ขาดตัว ใครแย่งอีกแม่จะไปเผาคลับมัน"ครั้งนี้ไม่ใช่เสียงของชองแอ แต่มันดังมาจากอินซาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กันต่างหาก!!

"50ล้านครั้งที่1..."ถึงจะรู้ว่าไม่มีใครกล้าต่อราคานี้ แต่ตามกฎก็ต้องขานให้ครบสามครั้งเสียก่อน

"50ล้านครั้งที่2..."- -+ สองสาวส่งสายตาจิกกัดไปยังชายหนุ่มคนหนึ่งที่ทำท่าเหมือนจะอ้าปากค้าน ทำให้ชายหนุ่มคนนั้นจำต้องสงบปากสงบคำแต่โดยดี

"50ล้านครั้งที่3... ไม่มีใครค้าน คลับ...SMชนะประมูล!!"

"เย่!!"สองสาวเฮลั่น ตีมือกันด้วยความสะใจ หลังจากที่โฆษกทุบค้อนลงกับแป้น เพื่อยืนยันคำขาดแล้วเด็กหนุ่มตัวเล็กผมดำคิมกีบอมก็ถูกพาลงจากเวทีมายังที่นั่งว่างข้างสองสาว

"สวัสดีครับ" กล่าวทักทายเสียงค่อยดูท่าทางก็รู้ว่าเป็นคนผูกมิตรไม่เก่งนัก... แต่เอาเถอะ.. ท่าทางแบบนี้ลูกค้าชอบ

"เอ้านั่ง ๆ ๆ ๆ"อินซาตบมือรัวลงตรงที่ว่างข้างตัวให้กับคนที่ยืนนิ่ง ก่อนจะขยับนั่งไขว่ห้าง สายตาจดจ่อไปบนเวที

"จากนี้ก็ฝากด้วยนะ"ชองแอยิ้มอบอุ่น ทำให้เด็กหนุ่มใจชื้นขึ้น

"เอาล่ะครับ ขอเชิญพบกับเด็กหนุ่มคนที่สอง...ลีซองมิ น น น น น"โฆษกลากเสียงยาว(ออกแนวภูมิใจนำเสนอ)

"เริ่มต้นที่5แสนวอน"

"1ล้าน"

"5ล้าน"

"10ล้าน"

20 ล้าน

"30ล้าน!"หลังจากประเมินราคาสักพัก ชองแอก็พูดราคาที่เธอตั้งออกมา

"อย่าทำให้อารมณ์เสีย!"ตามมาด้วยอินซาที่ตะโกนแทบไล่เลี่ยกัน

รีบๆนับสิย่ะ ชองแอตะโกนขึ้นบ้าง

"เอ่อ... 30ล้านครั้งที่1.."โฆษกเหลือบมองอย่างหวาดๆก่อนจะเริ่มนับด้วยท่าทางกล้า ๆ กลัว ๆ
ทั้งที่ราคาไม่สูงมาก แต่ก็ไม่มีใครกล้าแข่ง...

"30ล้านครั้งที่2"

"30ล้านครั้งที่3 คลับ...SMชนะประมูล!!" แล้วค้อนไม้อันนั้นก็ถูกเคาะอีกครั้ง
ชองแอกับอินซาหันมาทำท่ากระดี๊กระด๊าใส่กัน เพราะอย่างน้อยวันนี้ก็เซฟตังค์มากกว่าที่คิดเอาไว้

..ถ้ารู้ว่าอินซามาแล้วไม่มีใครกล้าต่อราคาแบบนี้ รู้งี้พามาตั้งนานแล้ว

"และคนที่สามที่จะให้ทุกคนได้ประมูลกันในวันนี้... ฮันกยองงงงงงงง"เสียงประกาศชื่อดังพร้อม ๆ กับชายหนุ่มร่างผอมคนหนึ่งถูกดันออกมาจากหลังม่าน

"อิมพอร์ตจากจีนแบบนี้ ราคาเริ่มต้นที่ 1 ล้านวอนครับ!" ทันทีที่พูดจบ เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นจากทุกทิศทาง

"โก่งราคากันชัด ๆ เลย!! ไม่ซื้อก็ได้... ไม่เห็นจะดูดีตรงไหนเลย เท่ไม่เท่าคิบอม น่ารักไม่เท่าซองมินเลยด้วยซ้ำ"ชองแอบ่นอุบ

แต่ดูเหมือนว่าอินซาจะไ ม่คิดอย่างนั้น...

"7ล้าน"เสียงดังมาจากด้านซ้าย ก่อนที่เสียงอื่นจะดังอีกเซ็งแซ่ จนตอนนี้ราคาก็ปาไป35ล้านแล้ว

[b]"ซื้อเถอะชองแอ!"[/b]

"หะ..หา?"

"เธอต้องซื้อหมอนั่นนะ - -+"พูดพร้อมส่งสายตาเหมือนเวลาเด็กอยากได้ของเล่น

"เอาไปเป็นบ๋อยก็ยังดี"ทีนี้ทำท่าอ้อนเหมือนเด็ก ๆ

"แต่แพงอ่ะ"

"ถูกกว่าคิบอมอีกนะ เอาน่า...ฉันจัดการเอง...40 ล้านขาดตัว!!"ประโยคหลังตะโกนลั่น
แต่การประมูลก็ทำท่าว่าจะยังไม่จบ อินซาตีสีหน้าเบื่อหน่าย

"หน้าตุ๊ดขนาดนั้นจะแย่งกันทำบ้าไรฮะ!!"ตะโกนเสียงดังจนเรียกความสนใจของทุกคนให้มาหยุดอยู่ที่ตัวเอง รวมทั้งคนบนเวทีด้วย

...ฮันกยองกำหมัดแน่น หนอย! ยัยนี่เป็นใครกันมาว่าเขาหน้าตุ๊ด!!

ที่ประมูลตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ ก่อนที่ชองแอจะนับเลขเอาเองเสร็จสรรพ

"40ล้าน 1..2..3.. คลับSMชนะประมูล!!!" ชองแอตะโกนเสียงดังจนโฆษกตกใจจนลืมตัวเคาะค้อนลงไป ทำให้ฮันกยองถูกประมูลมาด้วยราคา40ล้านวอน

ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิท กำลังนั่งตรวจเอกสารในห้องทำงาน ระหว่างรอพบเภสัชกรประจำโรงพยาบาลที่เขาเป็นเจ้าของอยู่ เสียงเคาะประตูจาด้านนอกดังขึ้นเบา ร่างสูงส่งเสียงเรียกอีกฝ่ายให้เข้ามา

"เซยองค่ะ ท่าน" หญิงสาวในชุดกราวน์ เดินเข้ามาพร้อมกับล๊อกประตู

"คือยาที่คิดค้นใหม่ หวังว่าท่านจะถูกใจนะคะ แล้วนี้มีอะไรให้รับใช้ค่ะ"

"จะคุยกับเธอเรื่องยานั่นแหละ"ริมฝีปากได้รูปคลี่ยิ้มตอบอย่างเจ้าเล่ห์

"ของเก่าคุณภาพใช้ได้ แต่ร้อนแรงไปหน่อยมันก็แย่นะ ช่วยทำให้ดีกว่านี้ได้มั้ย แล้วจะเพิ่มเงินเดือนให้อีกสองเท่า"
"โถ่ ท่านค่ะร้อนแรงแล้วไม่ดีหรอค่ะ ฮิ ฮิ"เซยองหัวเราะออกมา
"งั้นดูข้อมูลในเอกสารนี้นะคะ" เซยองสิ่งแผ่นกระดาษ 2 3 แผ่นให้ยุนโฮดู

ร่างสูงยิ้มอย่างพึ่งใจเมื่อกวาดสายตามองรายละเอียดของตัวยาที่จะผลิตขึ้นในอีกไม่ช้า
"ดำเนินการได้เลย"

------------------

Polaris`momo Talk~* ขอบคุณมากมายเลยนะคะ ที่ติดตามมาตลอด หุหุ

ชองแอโดนอินซาแย่งบทเคอะ 555+

Zinister : เค้าแย่งเองแหละ - -" แต่งอินซาแล้วมันมือชะมัดเลย(ก็มันอิมเมจแกนี่ -*-)

MijjiezZ : ในที่สุด มินก็เสร็จวอน*-*~ (ยิ้มระรื่น~*) เซยองแอบโผล่มาเงียบๆค่ะ!55