คิดถึงบ้าน คิดถึงฮานึลโซระ คิดถึงแพทธิน่า คิดถึงพ่อแม่ คิดถึงห้องนอน

ห้องน้ำที่บ้าน คิดถึงกับข้าวของแม่

คิดถึงอ้อมกอดอุ่นๆของแม่ คิดถึงใครซักคนที่นี้ด้วย

 .....รักพี่ยูเอะ ที่สุดในโลกเลย ทำไมหรอค่ะ น้ำรู้ว่าไม่เท่าคนที่พี่ชอบเยอะแยะ

ทำไมหรอค่ะ ทำไมหรอ ชิชิ ไม่สนใจแล้ว  ก็จะชอบพี่คนเดียว อย่ามาห้ามกันนะ!!

edit @ 10 Oct 2007 22:06:52 by Polarismirai✿ชองแอ[&]ชินแฮ

ถึง...ต๋อมแต๋ม

เขาคงบอกแกได้แค่เพียงว่า เค้าขอโทษแกจริงๆที่ปล่อยแกให้อยู่คนเดียววันนั้น เค้าขอบคุณแกเสมอ

ไม่ว่าจะยังไงแกคือเพื่อนของเค้าที่เค้ารักมากที่สุด เป็นคนที่เค้าไว้ใจตั้งแต่แรกและตลอดไป

เค้าก็คิดมาตลอดนะวันที่เค้าไม่รับโทรสับแก ทำไม?มีแต่เรื่องไอ้น้ำ อะไรก็เรื่องไอ้น้ำ ไอ้น้ำทำอะไรผิดอีกแล้ว

เค้าคิดว่า เค้ายังดีไม่พอสำหรับทุกคน เค้าเป็นตัวปัญหาสำหรับเพื่อนๆ

เค้าขอโทษนะต๋อมแต๋มและขอบคุณเพราะทุกๆครั้งเธอจะช่วยฉันเสมอ

เย็นวันนั้นเป็นวันที่นังน้ำไม่มีความสุขที่สุด มันเหมือนโลกทั้งใบมีแต่สีดำ ฉันได้รับแต่ความเกียดซัง

ความรักที่ฉันมีใครพวกเค้ามันไม่มีความหมายอะไรเลย ฉันรักทุกๆคน เพราะทุกคนเป็นเพื่อนกัน

ฉันรักเพื่อนๆทุกคน ไม่เคยคิดร้ายกับใคร ไม่เคยเกียดใคร ไม่เคยแม้แต่จะคิดหรือจะทำ

แต่คนเรามีหลายมุมมองกันไป แต๋มเค้าไม่รู้ว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ไม่รู้ว่าจะทำหน้ายังไง

ไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไงด้วยซ้ำ วันนี้เค้าโทรหาแกใจเค้าเต้นแรงมากทุกๆครั้งที่มีเหตุการณ์แบบนี้

แกจะเป็นคนรับฟังปัญหาเสมอ และแกจะคอยมาบอกเค้า เค้าเป็นคนทำให้แกอึดอัด ลำบาก

เค้ารู้สึกผิดต่อแกที่สุด แต่เค้ารักแกนะแต๋ม ถ้าแกถามเค้าพร้อมจะตอบทุกอย่างที่แกอยากรู้

แกไม่เข้าใจเค้าตรงไหน ยังไง เค้าพร้อมจะอธิบายให้แกฟัง

เค้ารู้ว่ามันอาจจะสายไปแล้ว เพื่อนๆเกียดเค้าไปหมดแล้ว หรือแม้แต่แกที่ทนเพื่อเค้ามาตลอด

แต่ถึงอย่างนั้นเค้ารู้ว่าแกอยู่ข้างเค้าเสมอ แกยังคงมีรอยยิ้มให้เค้าเสมอ

ถึงจะเปลี่ยนอะไรไม่ได้แล้ว ถึงเค้าจะถูกมองยังไง เค้าจะเข้มแข็งนะต๋อม

ถึงเค้าจะเป็นคนที่เจ้าน้ำตา แต่เค้าจะต้องอยู่ได้ ^^ เค้ารักแกมากๆนะแต๋ม ถึงแม้อาจจะสายไปแล้ว

เค้าอยากจะกอดแกเอาไว้ เพราะหัวใจของเค้ามันเจ็บ เจ็บจนจะทน

น้ำตาที่ไหลออกมาในคืนนั้น ฉันยกมันให้เธอ ถึงแม้เธอไม่ต้องการ

ขอบคุณและขอโทษต่อมแต๋ม

ตอนนี้นังชองแอไม่ได้มีชีวิตที่ดีกว่าเดิมเลย ทุกสิ่งทุกอย่างที่คิดจะเริ่มเปลี่ยนแปลงเมื่อเข้ามหาลัย แต่มันกลับทำให้หัวใจของฉันมันเจ็บมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกสิ่งทุกอย่างมันกลับดูเลวร้ายลงไปอีก สิ่งที่ฉันทำมันกลับดูไม่มีประโยชน์เอาเสียเลย ชินแฮตอนนี้หัวใจของพี่เจ็บจังเลย

ถ้าฉันต้องบอกลา ในทุกๆครั้งที่ฉันพยายามจะจากคุณไป
มันรั้งฉันเอาไว้จากการที่คิดว่าคุณจะต้องร้องไห้ (ในทุกๆครั้งที่ฉันพยายามจะจากไป)
ฉันเอาแต่คิดถึงคุณ มันเจ็บนะ (ฉันเอาแต่หันหลังกลับ มันทำให้ฉันไม่อยากจากคุณไป) แล้วฉันควรจะทำยังไง? เพราะว่าหัวใจของฉันมันเจ็บ ฉันจากคุณไปไม่ได้ แต่ตอนนี้ ฉันพยายามจะจากคุณไป ฉันเริ่มชินกับมันแล้วล่ะ การอยู่ข้างกายคุณกับหัวใจที่รู้สึกผิด แต่ฉันจะยังคงอยู่ข้างกายคุณต่อไป แต่ทั้งหมดแล้ว มันไม่ใช่การอยู่เพื่อคุณ สำหรับฉัน ฉันอยากจะข้ามถนนนี้ไป ถ้าฉันคิดถึงเรื่องคุณ มันทำให้ฉันเป็นห่วงว่า คุณจะอยู่ได้มั้ยถ้าไม่มีฉัน (ถึงแม้ว่าฉันจะดูบอบบางสำหรับคุณ) ถึงแม้ว่าคุณจะเป็นคนพิเศษสำหรับฉัน (นี่มันไม่ใช่ความรัก มันคือหัวใจที่รู้สึกผิด) เราไม่สามารถอยู่ด้วยกันในแบบนี้ นี่มันไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการ เราไม่ได้เกิดมาคู่กัน เรารักกันจริงๆ ถึงแม้หัวใจของฉันมันกำลังแบกรับความว่างเปล่า ฉันรู้ว่าคุณไม่ต้องการฉัน ตามหาใครคนหนึ่ง ที่เขาต้องการและรักคุณเถอะ แล้วคุณก็จะได้มีความสุข

มันยังคงต้องเป็นความรู้สึกในใจพี่ตลอดไป พี่เล่าให้น้ำฟังความรู้สึกของพี่เอง แต่หัวใจพี่มันยังเจ็บเสียจนทรมาน จะมีวันไหนที่พี่จะมีความสุขที่ได้มาอยู่ที่นี้ พี่ไม่ชอบการแข่งขัน พี่ไม่ชอบสายที่แต่ล่ะคนมองกัน ถึงแม้เราจะบอกกันว่าเป็นเพื่อน แต่บางทีการกระทำเขาไม่ใช่แบบนั้น พี่รู้สึกว่าอยากออกไปจากที่แห่งนี้ ไปอยู่ในที่ๆไม่มีคนรู้จัก อยู่กับความรู้สึกของตัวเองที่ใฝ่ฝันมานาน ออกจากกรอบของคนรอบข้าง ไม่มีคนเฝ้ามอง ไม่มีใครสนใจ แต่มันเป็นไปไม่ได้หรอก พี่ยังไม่แน่ใจในความรู้สึกตอนนี้เอาเสียเลย ปัญหาต่างๆมันช่างรุ่มเร้าพี่เสียจนคิดอะไรไม่ออก อยากแต่งฟิคให้แฟนฟิคได้อ่านกันต่อ แต่มันวุ่นวายเสียจนทำอะไรไม่ได้จริงๆ

เมื่อไหร่ฉันถึงจะมีความสุขเสียที....น้องสาวของพี่